Het doel van normenantenne Industrie 4.0 is om bouwers van machines en geautomatiseerde productiecellen, systeemintegratoren en eindgebruikers te helpen rekening te houden met standaarden die zijn erkend of momenteel worden gedefinieerd om een expliciete strategie voor de ontwikkeling van internetgebaseerde diensten uit te werken. De bedoeling is om hen bij te staan bij de overstap van een 'Hierarchical Automation Architecture' naar een 'Service Oriented Control Architecture'.

Normenantenne Industrie 4.0 voert acties die er enerzijds op gericht zijn om ondernemingen te sensibiliseren voor de concepten van Industrie 4.0 in het algemeen, de standaarden en normen die moeten worden gerespecteerd en hun ontwikkeling, en anderzijds om een antwoord te bieden op vragen over de ontwikkeling en de implementatie van cyber-fysieke productiesystemen en te wijzen op de standaarden en normen die moeten worden toegepast.

De antenne volgt de werkzaamheden m.b.t. de consolidatie en de definitie van een geharmoniseerd referentiearchitectuurmodel en de ontwikkeling van standaarden en normen die noodzakelijk zijn voor de implementatie daarvan (IEC TC 65, ISO/TC 184, ISO/TC 299 …). De standaarden hebben betrekking op de voorwerpen zelf, de communicatiestandaarden en de semantische interoperabiliteit (uniforme betekenis van data) maar ook op de veiligheid van het gebruik van cobots en de cyberveiligheidsaspecten.
.

Wat is het nu ?

Industrie 4.0 is een visie die de industriële toekomst beschrijft waarin alle producten, machines, productiesites enz. data uitwisselen, interageren en elkaar herkennen. Producten, productieprocessen en fabriek vormen daarbij een gigantisch cyber-fysiek productiesysteem (CPPS – cyber-physical production system) dat in grote mate zichzelf regelt door interacties tussen machine en voorwerp en waarvan winst wordt verwacht op het vlak van flexibiliteit en agility, tijd, kwaliteit en kosten. Zodra tussen de systemen een relatie tot stand is gebracht, communiceren ze met elkaar en kunnen ze zichzelf regelen zonder centrale aansturing. De fabriek is configureerbaar naargelang van de behoeften door modules toe te voegen of te verwijderen dankzij plug-and-work-functies.

De ontwikkelingen m.b.t. Industrie 4.0 veronderstellen dat vier grote uitdagingen worden beheerst:

  • de interoperabiliteit of het vermogen om een aantal elementen (producten, machines, processen, fabriek, virtuele modellen …) die onafhankelijk evolueren te synchroniseren;
  • het beheer van de complexiteit van de data en de organisatie en de exploitatie van alle informatie die de sensoren verstrekken;
  • de configuratie van de interface om alleen die informatie naar de gebruiker te sturen die relevant is voor zijn taken;
  • de veiligheid van de data om binnendringing in de productiesystemen te voorkomen.

Industrie 4.0 kan alleen werkelijkheid worden als de intelligente voorwerpen van verschillende fabrikanten van bij hun ontwerp in staat zijn om samen te werken op een betrouwbare, efficiënte en veilige manier op basis van standaarden die steunen op consensus en niet op bedrijfseigen standaarden. Dit biedt gebruikers en fabrikanten het vertrouwen en de veiligheid die noodzakelijk zijn om de investering te doen. Die interoperabele oplossingen op basis van open systemen en interfaces zullen de openstelling van de markt vrijwaren, innovatie stimuleren en de portabiliteit van diensten op de digitale eengemaakte markt mogelijk maken.

 

Recente ontwikkeling

  • Service Oriented Control Architecture

    Gezien de vele bestaande productiesystemen en het huidige innovatietempo verloopt de verspreiding van internationale normen niet snel genoeg meer en worden deze normen aangevuld met tal van standaarden die worden ontwikkeld door consortia/fora, die sneller tegemoetgekomen aan de nieuwe behoeften van de industrie.

    Industriëlen lopen dan ook het risico dat ze steunen hetzij op normen die hen niet het nagestreefde concurrentievermogen bieden, hetzij op onvolledige en veranderende standaarden die geen duurzame activiteiten garanderen. Om dit risico aan te pakken, zijn sinds 2013 vier nationale en internationale consortia opgericht om de voornaamste standaarden en normen per onderwerp te identificeren en een referentiearchitectuur voor te stellen. Het gaat om de Alliance for Internet of Things Innovation (AIOTI), de Alliance Industrie du Futur, het Industrial Internet Consortium (IIC) en het Plattform I4.0.

    Plattform I4.0 is het Duitse centrale netwerk om de digitale transformatie van de productie te bevorderen. Belangrijke actoren van het platform vormen de 'Standardization Council Industrie 4.0'. Het doel van dit initiatief is om de aanzet te geven tot normen en deze te coördineren op nationaal en internationaal niveau d.m.v. het volgende ecosysteem:


    De actoren van dit platform hebben het referentiearchitectuurmodel RAMI 4.0 ontwikkeld. Het model wordt beschreven in de recente specificatie DIN SPEC 91345.

    Modèle d’architecture de référence RAMI4.0

    RAMI4.0 is een driedimensionaal model dat de complexiteit van Industrie 4.0 conceptualiseert. Met dit model kunnen alle onderwerpen van industrie 4.0 worden geïllustreerd om de doelstellingen te kaderen, de normen en standaarden te identificeren en gebruikscases te doen uitkomen. De basiskenmerken van dit model zijn die van het Smart Grid Architecture Model (SGAM –Note: CEN/CENELEC/ETSI SG-CG, Overview of SG-CG Methodologies, Version 3.0, Annex SGAM User Manual, 2014), dat werd gedefinieerd door de European Smart Grid Coordination Group (SG-CG) en wereldwijd werd aanvaard. Dit model werd aangepast en uitgebreid om te voldoen aan de eisen van I4.0.

    Dit referentiearchitectuurmodel geniet aanzienlijke internationale aandacht. Het wordt niet alleen besproken in de internationale normalisatie-instellingen ISO en IEC (IEC SMB Strategic Group 8 'Industry 4.0 – Smart manufacturing' – IEC PAS 63088 ED1), maar bovendien heeft de 'Alliance Industrie du Futur' (Frankrijk) in een werkgroep de krachten gebundeld met het Industrie 4.0-platform om het referentiearchitectuurmodel RAMI 4.0 verder te ontwikkelen. De besprekingen hebben ook betrekking op de mogelijkheid om individuele normen op te lijsten in een 'Library of Standards' om na te gaan waar normen ontbreken of elkaar overlappen.

 

  • Robotica

    Terwijl robotica oorspronkelijk viel onder een specifiek subcomité (SC 2) van ISO/TC 184 Automatiseringssystemen en integratie (secretariaat: Frankrijk – AFNOR), is ze recentelijk erkend als strategisch belangrijk technologiedomein. Zo heeft ze sinds eind 2015 een eigen technisch comité (ISO/TC). Die transformatie van ISO/TC 184/SC 2 in een nieuw onafhankelijk technisch comité heeft geleid tot ISO/TC 299.

    Sinds 2011 wordt de collaboratieve werking van industriële robots beschreven d.m.v. norm ISO 10218-1:2011 (gericht op het ontwerp van quasi-machines) en ISO 10218-2:2011 (gericht op integratie en het gebruik van robotsystemen). Deze twee normen verlenen een vermoeden van overeenstemming met Machinerichtlijn 2006/42/EG. Sinds februari 2016 worden ISO 10218-1 en -2 aangevuld met technische specificatie ISO/TS 15066:2016 waarin extra elementen worden aangereikt voor de werking van robots zoals beschreven in deze normen.

    Daarnaast zijn ook nog werkzaamheden aan de gang rond het begrip 'contact tussen beweeglijke delen van machines en de mens' in het kader van normontwerp NWIP 21260. Het doel daarvan is om een algemene norm voor elk type machine te ontwikkelen over mechanische-veiligheidsdata voor fysiek contact tussen mens en machine. Dit onderwerp wordt behandeld in een specifieke werkgroep – ISO/TC 199/WG 12 – die recentelijk werd opgericht (officieel bekrachtigd op 21 juni 2016). 

 

Wetgeving/Normen/FAQ
Agenda
Contact 1 / Contact 2